Technologia

Eric Drexler w 1992 roku wystąpił przed senatem Kongresu USA. Było to lato, kiedy naukowiec ten postanowił ogłosić przed sądem najwyższym coś, nad czym pracował od dłuższego czasu. Zainteresowanie ze strony władzy nie było zbyt wielkie – naukowiec już wielokrotnie próbował zwrócić na siebie uwagę, a potem wychodziło, że potrzebuje tylko dodatkowych funduszy na jego nie zawsze zgodne z przyjętymi zasadami badania. Ale tym razem chodziło o coś znacznie ciekawszego, o coś innego. Powiedział zebranej komiski, że ma receptę na to, by większość podstawowych problemów ludzkości, takie jak zanieczyszczanie środowiska, nieuleczalne choroby i nędza mogą zostąć wkróte rozwiązanie. Jego receptą były mikroskopijne urządzenia, które nazwał nanomaszynami lub nanobotami. Nano pochodzi od greckiego słowa, które oznacza karła, coś małego i nieistotnego. Te robociki miały być panaceum na ludzkości i miały być wielkości atomów, a nawet i troszkę mniejsze. Wszystko miałyby wykonywać nanomaszyny. Idea nazywana nanotechnologią zajął się po raz pierwszy Richard Feynman. Było to w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym roku, a sam naukowiec został nagrodzony w swoim życiu najbardziej prestiżową nagrodą, jaką może dostać naukowiec, czli Nagrodą Nobla. Stwierdził on w jednej ze swoich prac, że kiedy naukowcy będą w stanie uzyskać na drodze syntezy absolutnie wszystko, będzie możliwe wyprodukowanie mikrorobotów. Jeżeli utworzenie takich małych robotów będzie możliwe, najprawdopodobniej będą one mogły wykonywać rzeczy dla ludzi jeszcze niemożliwe, czyli tworzyć wszystko o wiele razy szybciej, bardziej dynamiczniej i chętniej. Dzięki nim ludzkość miała zostać wyzwolona z takich schorzeń jak choroby serca, ponieważ maszyny będą mogły poruszać się wewnątrz organizmu i pomagać mu odpowiednio pracować tak, by nie narażać człowieka na zawał czy wylew. Nędza miała zostać zniszczona dzięki temu, że maszyny miały wykonywać za ludzi większość roboty.

Wielu uczniom koniec roku szkolnego może kojarzyć się z rozpoczęciem audycji na antenie lata z radiem. Audycje te nadawane sa bowiem jedynie w okresie letnim, w godzinach od 9 do 12. Prowadzone sa one przez bardzo charakterystycznych prowadzących, których po prostu nie da się polubić. Audycje tego typu sa bardzo urozmaicone. Zawierają zarówno treść muzyczna, dłuższe i krótsze wywiady oraz konkursy z nagrodami. Charakterystyczna audycja sa skojarzenia lata z radiem, które co roku przed godzina 11 przyciągają przed odbiorniki wielu amatorów ciekawych konkursów. Bardzo często można także pośmiać się z występujących zawodników, którzy zgłaszają się do udziału w skojarzeniach droga telefoniczna. Do skojarzeń może zgłosić się każda osoba, która ukończyła 18 rok życia. Codziennie na antenie walczy dwójka zawodników, zmagania sa niekiedy bardzo ciekawe, jednak przede wszystkim należy zwrócić uwagę na żartobliwe odpowiedzi wielu zawodników, które potrafiłyby rozbawić nawet najsmutniejszych słuchaczy.Najpopularniejszym radiem skierowanym do młodszych odbiorców jest radio Eska. Audycje nie zawierają wywiadów, a wiadomości sa stosunkowo krótkie. Głównym punktem takich audycji sa bowiem piosenki. Gatunkiem dominującym jest techno, disco lub muzyka Groove. Każdy znajdzie tutaj cos dla siebie. Hasłem sztandarowym radia Eska jest 10 hitów nadawanych co godzinę. Najnowszym radiem skierowanym do młodzieży jest Radio Planeta, które szczyci się Az 16 hitami nadawanymi przez godzinę. Jakość piosenek jest oczywiście subiektywna dla każdego słuchacza, warto jednakże dodać, ze piosenki nadawane na radiu Planeta sa świeższe, nie ma tam piosenek polskich, wiadomości nie sa związane w żadne sposób z polityka. Stacja radiowa Planety przyciąga coraz większa rzesze słuchaczy, co zaostrza konkurencje z Eska, gdyż Planeta może niedługo wyprzedzić Esk. Word stacji radiowych nadających audycje dla młodzieży i osób młodych. Odbije się to na atrakcyjności audycji na czym oczywiście zyskają słuchacze tych stacji radiowych.

Po co i w jakim celu programiści komputerowi tworzą wirusy? Bardzo wielu ludzi uważa, że wirusy komputerowe tworzone są przez nastoletnich hakerów, niezbyt utalentowanych, zbuntowanych przeciwko społeczeństwu, będących niebezpiecznymi. Jednak nie jest to prawda. Programy komputerowe, takie jak wirusy i robaki czy trojany, które niosą prawdziwe zagrożenie dla użytkowników komputerych tworzone są przez profesjonalistów znających dobrze budowy systemu operacyjnego, takiego jak Windows czy Linux. To informatycy, którzy wiedzą, co robią, zazwyczaj nie mają większych zwad ze społeczeństwem, a nawet i pracują w swoim fachu i dobrze im się wiedzie. Co więc jest tego przyczyną? Zazwyczaj są to umiejętności i ambicje – programiści chcą się sprawdzić, sprawdzają swoje możliwości, piszą tego typu programy i wypuszczają je na wolność, a im więcej się o nim mówi, tym większy jest sukces. Dlaczego Titanic, okrzyknięty niezatapialnym statkiem, zatnął? Cóż, Titanic nie tylko po prostu zatonął, ale zatoną podczas swojego pierwszego, dziewiczego rejsu, który miał być wielką pompą – miał dopłynąć z Anglii do Stanów Zjednoczonych w rekordowym tempie. I prawie się udało, gdyby na jego drodze nie stanęła jedna z wielu gór lodowych, które dryfowały po tej części oceanu, po której on płynął. Titanic był stworzony w podobny sposób, w jaki budowane były inne statki i okręty, zawierał tak samo zbudowane grodzie i przedziały wodoszczelne. Jego tytuł jako niezatapialnego statku wziął się stąd, że był po prostu duży. Zatem powodem zatonięcia nie był błąd inżyniera, który konstruował statek, a ludzi, którzy okrzyknęli go bezpodstawnie niezatapialnym, ponieważ gdyby tego nie zrobili, najprawdopodobniej byłaby to jedna z kolejnych tragedii. A tak mamy symbol efektu przeciwstawiania się naturze przez człowieka. Czy istnieje możliwość zmieniania pogody wedle życzeń człowieka? Ta kwestia była bardzo obszernie rozmyślana w latach czterdziestych i pięćdziesiątych poprzedniego wieku. Ludzie bardzo długo zastanawiali się, w jaki sposób zapobiec siejącym spustoszenie suszom. W teorii była bardzo prosta solucja na ten problem – ludzie chcieli rozpylić (z braku lepszego słowa) sztuczne chmury, które miałyby szybko przekształcać się w chmury deszczowe. Te miały przynieść ukojenie wyschniętej ziemi. Jednak teoria szybko została zmieciona przez praktykę. Okazało się, że zasiewanie chmur nie jest takie idealne, jak wiele osób sądziło. Jeden z uczonych próbował także zmienić kierunki tornada wrzucając do niego suchy lód. Mieszanka różnych właściwości miała zmienić tor jego biegu i co ciekawe, tor został zmieniony. Jednak po kilku następnych badaniach okazało się, że to był tylko przypadek, niepodlegający realnej możliwości zmieniania pogody przez człowieka.

Pierwszy pomysł Drexlera polegał na stworzeniu maszyny do robienie mięsa. Krowa do powiększania swojej masy potrzebuje naturalnych surowców, jakie daje jej natura – jest to powietrze, woda oraz trawa – a wyprodukowanie maszyn, które produkowałyby z kolei te surowce, i pracujące nad innymi hodowlami krów, mogłyby zlikwidować problem brakowania mięsa wśród ludzi. Proces naturalny przebiega bardzo prosto – krowa zjada trawę, po czym ją trawi. Potem bez żadnej ingerencji i działania z zewnątrz przemienia to wszystko w tkankę mięśniową, która dla człowieka jest pożywieniem. Jej cząsteki są zaprogramowane do wytwarzania tego określonego materiału, co robią dokładnie w taki sam sposób nanoboty Drexlera. I teraz pojawia się pytanie, dlaczego w warunkach laboratoryjnych byłoby to niemożliwe? To bardzo proste z punktu widzenia nauki, wyprodukować te surowce. A co jeśli można by je produkować o wiele szybciej, nie angażując do tego ludzi? Wszystko zautomatyzowane, nieustannie tworzone… Dr Eric Drexler ma za sobą już wiele sukcesów naukowych. Kiedy rok tysiąc dziewięćset osiemdziesiąty szósty zbliżał się ku końcowi, ukończył obszerną prawcę nad Engines of Creation, które stanowi w tym momencie fundamentem jego aktualnych prac nad nową technologią. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim roku udało mu się dostać na audiencję do komisji senackiej, której przewodniczącym był Al Gore, gdzie mówił o sposobach, w jakich przedmioty codziennego użytku mogą być wytwarzane przez całe kompanie małych robotów. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym trzecim roku uzyskał uznanie i zdobył nagrodę imienia Kilby Young Innovator Award. A już od tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego ósmego roku prowadzi rozległe kursy na temat nanotechnologii. Jest doktorem nanotechnologii molekularnej oraz jest właścicielem dyplomu z nauk interdyscyplinarnych oraz inżynierii. Od początku lat dziewięćdziesiątych przewodniczy Foresight Institute, która jest bardzo pomocna w przemyśle. Kluczem do sukcesu nanotechnologii są tak zwane nanoboty. Są to mikroskopijne wersje skomplikowanych robotów, które są zaprogramowane do wykonywania pewnych czynności. Wielkość takowych robocików jest bardzo mała, mogą one mieć wielkość blisko kilku setnych milimetra, a nawet jeszcze mniej. Nanoboty byłyby kontrolowane przez inteligentne nanokomputery – te z kolei nauczone by były przechwytywać pewne molekuły oraz grupować je we wcześniej ustalone struktury. dzięki używaniu atomów węgla, który ma w tej dziedzinie bardzo duże znaczenie, można by budować niemalże każdą rzecz, a nanoboty miałyby zdolność samodzielnego rozmnażania – coś jak w nowej odsłonie filmu “Dzień, w którym zatrzymała się Ziemia”. Rośliny potrafią bardzo łatwo wykonywać kopie samych siebie, a naukowcy chcą pracować nad tym, by były takie same nanoboty. Jednak wszystko wydaje się póki co spojrzeniem w daleką przyszłość, trochę nawet będącą elementem science-fiction, więc póki co, pozostaje jedynie śledzić dalszy rozwój wydarzeń.