Programowanie
Z czym kojarzyć programowanie Programowanie jest dość ściśle powiązane z technologiami informatycznymi. Niektórzy jako pierwowzór programowania uważają zagadnienia związane z automatyką, ponieważ sam schemat działania jest praktycznie identyczny. Samo programowanie jest pisaniem instrukcji, które dane urządzenie elektroniczne będzie mogło zinterpretować i wykonywać je. Dlatego też rozróżniamy języki programowania niskiego i wysokiego poziomu. Języki programowania niskiego poziomu to zrozumiałe proste instrukcje dla odbiornika, które pozwalają na wykonanie każdej możliwej dla danego zakresu operacji. Języki programowania wysokiego poziomu powstały z myślą o bardzo zaawansowanych rozwiązaniach, wymagających ogromnej liczby instrukcji. Oczywiście w globalnym rozrachunku otrzymujemy stan, w którym poważniejsze aplikacje zawierają elementy obu sposobów tworzenia, co zapewnia maksymalne dostosowanie do potrzeb dzięki niskiemu poziomowi przy udostępnieniu zaawansowanych technik sterowania, jak i otrzymujemy potężny program dzięki wysokiemu poziomowi. Jeżeli założyć stosowanie jedynie niskiego poziomu wydłużymy powstawanie nawet średnio zaawansowanych aplikacji o wiele razy.Istota i podstawa programowania Można z całą odpowiedzialnością stwierdzić, iż instrukcje warunkowe to podstawa programowania. Istnieje kilka podstawowych instrukcji warunkowych. Są to przykładowe instrukcje jeśli czy dopóki. Najbardziej znaną instrukcją tego typu jest instrukcja jeśli. Istnieje praktycznie w każdym języku programowania. Jej podstawą działania jest wykonywanie instrukcji na podstawie testu prawda lub fałsz. W momencie zgodności warunku następuje przetwarzanie przedstawionego w funkcji kodu. W wielu językach możliwe jest także zapisanie co ma zostać wykonane, gdy warunek nie został spełniony. Istnieją języki, gdzie funkcja ta pozwala na wiele więcej operacji niż samo porównanie wartości i tak na przykład na porównanie typów jak i dokonywanie dodatkowych operacji wewnątrz samej funkcji. Instrukcja warunkowa dopóki jest pętlą, która wykonuje się nieprzerwanie dopóki dany warunek pozostaje prawdziwy. Jest to także bardzo często używana funkcja pozwalająca na dokonywanie nawet ogromnie dużych pętli i wykonywanie dużej ilości kodu w swoim zakresie. Przedstawione przykłady to tylko dwie funkcje. Możliwe jest zagnieżdżanie funkcji w sobie, co jeszcze bardziej rozwija możliwości przy pisaniu aplikacji.
Osoba przykuta do komputera Istnieje niezmiernie wiele opinii o programista, jednak sytuacja wygląda w tenże sposób, że mało kto potrafi się pochwalić znajomością z prawdziwym programistą. Oczywiście stereotyp istnieje, jednak dotyczy bardziej poszczególnych studentów informatyki z fakultetem programista, lub z zapaleńcami samoukami. Ogólnie wygląda to w ten sposób, że programista postrzegany jest jako osoba niechlujnie ubrana, przykładowo w flanelową koszulę i wytarte dżinsy, dodatkowo z lekkim garbem, posklejanymi włosami oraz z mętnymi od monitorów oczami. Dodatkowo postrzegany jest jako odludek nie potrafiący funkcjonować w społeczeństwie, a już na pewno nie potrafiący podrywać dziewczyn. Oczywiście realia są całkiem inne, ponieważ dobrzy programiści miewają ładne żony, dzieci i żyją w szczęśliwych rodzinnych warunkach. Dodatkowo są to osoby bardzo inteligentne, znające wiele dziedzin nauki jak i życia. Jest to im potrzebne do dobrego i wydajnego kodowania, dlatego też jest to wpisane w definicję zawodu programisty, ale oczywiście dobrego programisty. Dwa podejścia do kodowania Na samym początku istnienia języków programowania wysokiego poziomu zatwierdzony został model programowania oparty o hierarchię. Polega to na tym, iż interpreter analizuje i wykonuje instrukcje linijka po linijce i jedynie skoki warunkowe do konkretnej linii mogły zaburzyć ten schemat działania. Dość szybko okazało się jednak, że ten model jest mało wydajny przy bardziej rozbudowanych aplikacjach i zaczęto pracę nad opracowaniem całkiem nowego modelu, który ułatwiłby programistom kodowanie. Okresem przejściowym było programowanie hierarchiczne, ale z uwzględnieniem obiektów. Dopiero po ewolucji i po osiągnięciu odpowiednio rozwiniętej dojrzałości tej formy nastąpiła era całkowitej władzy programowania w modelu obiektowym. Obiekty mogą w zależności od języka programowania posiadać ogromną ilość wartości i właściwości co daje bardzo mało ograniczane pole do tworzenia aplikacji i nieskrępowanego kodowania. Model obiektowy jest na dzień dzisiejszy obowiązującym trendem w programowaniu w zdecydowanej większości dostępnych języków programowania.
Platformy programowania Język programowania przede wszystkim związany jest z daną płaszczyzną działania. Dodatkowo korzystanie z bibliotek rozszerzeń i tego typu zagadnień tworzy kolejny podział. Najlepiej można zauważyć takowy stan na przykładzie przenośności, a właściwie jej braku między aplikacjami napisanymi na systemy operacyjne Microsoft Windows, Mac czy dystrybucje Linuksa. Jak wiadomo tylko za pomocą emulatorów będziemy mogli dokonać symulacji środowiska i dopiero w ten sposób odpalić daną aplikację na innej architekturze systemowej. Dodatkowe obostrzenia są widoczne przy różnicy w wersjach nawet jednego systemu operacyjnego. Jest to odwieczna bolączka programistów, którzy chcieliby tworzyć oprogramowanie, które można używać bez względu na platformę systemową i zainstalowane rozszerzenia przy biblioteki. Należy wspomnieć dodatkowo, że języki programowania mają dość luźno, ale jednak przyporządkowane także zastosowania w kontekście płaszczyzn działania. Można je oczywiście w pewien sposób modyfikować, lecz w wielu przypadkach takie działania są bezcelowe, a prostsze i szybsze jest wybranie innego języka do konkretnego uzyskania celu. Pomoc programisty Narzędziem pracy programisty jest oczywiście przede wszystkim komputer. Jednakże aby sprawnie dokonywać cyklów swojej pracy potrzebne jest jeszcze coś więcej. Oczywiście potrzebny jest system operacyjny oraz odpowiednie środowisko dla danego języka programowania. Na platformy Microsoft Windows istnieje kilka bardzo dobrych edytorów jak i środowisk. Są one jednak dość drogie i raczej przeciętna osoba nie może sobie pozwolić na ich zakup. Alternatywą stają się systemy z rodziny Linux. Okazuje się, że poza otwartym kodem oraz pełnej darmowości rozwiązań otrzymujemy w tym przypadku nie dość że ogromny wybór to jeszcze potężne narzędzia, w większości przypadków nie ustępujące możliwością tym znanym z Windows. Można zadać pytanie czym jest dedykowany edytor. Jest to swego rodzaju ogromne ułatwienie dla programisty, ponieważ pozwala na wsparcie podczas tworzenia. Przede wszystkim cenione jest kolorowanie składni, co ułatwia pracę zarówno na poziomie samego kodowania jak i wyłapywania błędów. Dodatkowo języki programowania potrzebujące kompilacji wymagają kompilatorów, co w przypadku środowisk danego języka jest rozwiązaniem na tacy. Serwery internetowe i strony Nietypowym przykładem programowania jest tworzenie stron internetowych. Oczywiście osoby znające temat mogą się lekko uśmiechnąć czytając powyższe zdanie, jednak jest to swego rodzaju dość niejasna sytuacja. Podstawą tworzenia stron internetowych jest html. W dzisiejszych czasach jest to kolejna generacja czyli xhtml w połączeniu z css. Są to języki znacznikowe, które nie potrzebują kompilacji przed rozpoczęciem działania. Dodatkowo znacznikowość zamazuje w pewien sposób samą ideę pisania programów z procedurami i instrukcjami. Oczywiście dzisiejszej generacji strony internetowe korzystają z potężnego wsparcia innych języków. W tym przypadku chodzi głównie o języki przetwarzane po stronie serwera, czyli na przykład jeden z najpotężniejszych, a mianowicie PHP. Dodatkowo korzystają one z java script jak i z aplikacji Java. Inny aspekt to programowanie po stronie serwera w kontekście sterowania systemem i jego zachowaniem i w tym przypadku możemy wymienić choćby programowanie zadań Crona, co także jest dość nietypowym przypadkiem, ale istnieją także aplikacje sterowania tego typu pisane w innych językach, a czynnie biorące udział w życiu witryny internetowej.